Znalezienie tego urządzenia graniczyło z cudem. Pomimo że było produkowane przez ponad 30 lat, nie zachowało się wiele oryginalnych egzemplarzy lub ich właściciele niechętnie się ich pozbywają. Długo szukałem w sklepach i na forach internetowych, pytałem przyjaciół i znajomych. W końcu udało się zakupić jeden egzemplarz, w dodatku w atrakcyjnej cenie. Szablon, bo o nim jest mowa, jest przydatnym narzędziem do własnoręcznego przycinania filmów do aparatów Leica.
Tag: Leica Ia
-
Fotografowanie aparatem małoobrazkowym w 1930 r.
Codziennie powstają miliony zdjęć. Niemal zaraz po naciśnięciu przycisku wyzwalacza nasze zdjęcie możemy od razu zobaczyć na ekranie. Potem albo umieszczamy je na jakimś portalu społecznościowym, albo archiwizujemy. Rzadko oddajemy do wywołania. Albumy też chyba wyszły z mody. Łatwość robienia zdjęć i ich umasowienie zbanalizowały fotografowanie. Rozpoczynając projekt fotograficzny Breslau / Wrocław 1925-35 ? 2019-2021, postanowiłem wrócić do korzeni fotografii małoobrazkowej. Mój aparat Leica 1A pochodzi z 1930 roku. Jakie były wtedy możliwości robienia zdjęć? Jakie wykorzystywano materiały? Z jakich dodatkowych urządzeń korzystano? Pomocne w odpowiedzi na te pytania okazały się publikacje z tego okresu, polskie i niemieckie.
-
Magia starych aparatów
Śledzenie kolejnych nowinek fotograficznych przestało mnie już interesować. Czy zakupienie jeszcze nowszego aparatu skutkuje lepszymi zdjęciami? W każdej biografii fotografa amatora przychodzi moment, gdzie refleksja nad już osiągniętym zaczyna dominować nad dążeniem do wykazania się kolejnym nowym aparatem. Od dłuższego czasu przymierzałem się do projektu, który będę realizować w następnych dwóch latach. Postanowiłem wrócić do źródeł fotografii małoobrazkowej. Inspiracją i zachętą do takiego kroku była publikacja Hansa-Güntera Kisselbacha pt. Pierwsza Leica Barnacka. Drugie życie zapomnianego historycznego aparatu (Barnacks erste Leica. Das zweite Leben einer vergessenen historischen Kamera).