Pretekstem do napisania tego tekstu był wywiad, którego udzielił amb. RP w Berlinie, Andrzej Przyłębski. Mówił o przyszłości budynku ambasady przy Unter den Linden (nie wiem, dlaczego w czasie wywiadu nagle przypomniał mi się przebój Golec Uorkiestra ?Ściernisko?). Nie będę tu komentować wypowiedzi ambasadora, do sprawy nawiązałem już gdzie indziej. W marcu b.r. byłem w pobliżu miejsca po ambasadzie i zrobiłem kilka zdjęć. Był chłodny ranek, Berlin budził się ze snu.
Autor: Krzysztof Ruchniewicz
-
Czas na zmiany
Stoję przed kolejną decyzją. Nie jest łatwa. Za ?przeciw? przemawia wygoda, bezpieczna rutyna. Naptomiast po stronie ?za? jest chęć poznania nowego, wstąpienia na nieznany teren, na którym być może odkryję lepsze i użyteczniejsze dla moich celów narzędzie. Dylemat raczej banalny, tym niemniej związany z ważnymi skutkami. Od kilku dni testuję intesywnie nowy system (program od obróbki zdjęć to już zbyt mało). Dotąd korzystałem z Adobe Lightroom i z jego pomocą wywoływałem cyfrowo zdjęcia. Od kilku miesięcy obserwowałem jednak stagnację, nie rozwijałem się dalej. Miałem wrażenie, że popadłem w rutynę. Zdjęcia niezłe, ale frajda jakby coraz mniejsza.
-
Krzyżowa/Kreisau. Eine Reise durch Raum und Zeit
Es gibt Orte, an denen Geschichte ein Segen oder ein Fluch zu sein scheint. Die Einwohner leben in ihrem Schatten, sie sind jeden Tag gezwungen, sich mit ihr auseinanderzusetzen. Selbst, wenn sie bereit wären, die Geschichte zu vergessen, kehrt sie mit den ankommenden Besuchern immer wieder zurück. Eine reiche Geschichte ist nicht nur eine Quelle des Ruhms, sondern auch des Profits. Selbst in diesem Fall wird sie für die Ortsbevölkerung zur Last, sogar zur Qual. Beim Versuch, sich durch die Touristenmassen zu drängeln, die etwa in italienischen Städten alle Wege verstopfen, erfährt man unmittelbar die negativen Seiten eines solchen Ruhms.
-
Krzyżowa. Podróż w czasie i przestrzeni
Są miejsca, w których historia wydaje się być błogosławieństwem lub przekleństwem. Ich mieszkańcy żyją w jej cieniu, zmuszeni do codziennych z nią konfrontacji. Nawet jeśli sami skłonni byliby zapomnieć, to ona powraca wraz z kolejnymi przyjazdami zwiedzających. Bogata historia może być źródłem nie tylko sławy, ale i dochodów, tym niemniej i w takiej sytuacji staje się dla miejscowych nierzadko uciążliwością, wręcz torturą. Przeciskając się przez tłum turystów, korkujących główne trakty włoskich miast, bezpośrednio doświadcza się negatywnych stron takiego rozgłosu.
-
Twierdza kłodzka
Techniczne możliwości, które ostatnio uzyskałem, pozwalają na spełnienie kolejnych marzeń. Twierdzę w Kłodzku, jak mi się teraz wydaje, zobaczyłem po raz pierwszy w filmie. Być może był to jeden z odcinków popularnego serialu ?Czterech pancernych i pies?. Bezpośrednio twierdzę poznałem jednak chyba dopiero podczas studiów. Podczas któregoś z wypadów w góry zrobiliśmy przystanek w stolicy regionu. Twierdza pozostawała dla mnie obiektem dość tajemniczym, przytłaczającym miasto u jej stóp. Zawsze zastanawiałem się, jak wygląda z lotu ptaka. Dzisiaj mogłem się o tym przekonać z pomocą mojego małego przyjaciela.
-
„Portrecista duszy”
W rękach mam niezwykłą publikację. To album złożony ze zdjęć osób, które przeżyły obozy koncentracyjne. Każdy portret opatrzony jest historią życia. Autorem zdjęć i tekstów jest znany niemiecki fotograf Stefan Hanke. Ostatni świadkowie prowadzą nas do nieistniejącego już świata dawnej grozy, wpominają czas, kiedy byli tylko numerami, ale też dają świadectwo ogromnej woli życia, siły charakteru, godności ludzkiej. Mówią też o swym życiu ?po?, o tym jak je wykorzystali. Intencją książki jest nie tylko wezwanie do zachowania pamięci o tej części naszej historii, ale również apeluje o stały wysiłek na rzecz utrzymania pokoju i wolności.
-
Oblicza miasta
O budowie tożsamości regionalnej na Dolnym Śląsku napisano już wiele. Jednym z warunków jej rozwoju jest żywy stosunek do przeszłości małej ojczyzny, wiedza na ten temat i pamięć o historii. Przejawami wrażliwości historycznej są tablice pamiątkowe, pomniki, nazwy ulic. Ważnym elementem jest inicjowanie badań naukowych, których ukoronowaniem jest powstanie lokalnej monografii dziejów. W popularyzacji przeszłości i wzbudzaniu autentycznego zainteresowania dla niej liczą się także niesztampowe, wyjątkowe pomysły. Takie jak projekt, który dziś podziwiałem w Walimiu, miasteczku skrytym miedzy górami w pobliżu Wałbrzycha. Pomysł prosty, ale – jak to się mówi – trafiający w punkt. Intrygujący, budzący pozytywne emocje, tworzący pomost między dawnymi a współczesnymi czasami. Jego sednem jest bogaty zbiór zdjęć, które wykonano w latach 40. i 50 XX wieku.
-
Wyszki-Bystrzyca-Gorzanów
Koniec tygodnia był bardzo pracowity. Wczoraj brałem udział w prezentacji książki, dzisiaj zrobiłem serię zdjęć z drona. Tym razem prawdziwym wyzwaniem okazało się zachowanie właściwej perspektywy. Na szczęście mogłem ją trochę skorygować w postprodukcji.
-
Z lotu ptako-drona
W końcu do Miłoszyc dotarła wiosna. Ostatnie dni, a właściwie tygodnie, nie zachęcały do wyjścia na dwór i robienia zdjęć. Dziś postanowiłem wykorzystać ładną pogodę i zrobić kilka próbnych zdjęć z drona (Mavic Pro). Widziałem wcześniej kilka przykładowych zdjęć, zrobiły na mnie wrażenie. Wprawdzie moje ujęcia wyszły trochę zaszumione (partie nieba), jednak można je pokazać.
-
Inscenizacje władzy
W zbiorach nowojorskiego Muzeum Sztuki (The Metropolitan Museum of Art) znajdują się zdjęcia Heinricha Hoffmanna, oficjalnego fotografa Adolfa Hitlera. Błędny podpis pod jednym z nich jest przykładem długiego trwania nazistowskiej mitologii. Na zdjęciu z 20 grudnia 1924 roku widzimy A. Hitlera stojącego obok auta. W tle widać zabytkową bramę. Podpis głosi: Adolf Hitler Leaving Landsberg Prison. Wprawdzie Hitler tego dnia faktycznie opuścił mury więzienia w Landsbergu, jednak zdjęcie zostało wykonane nie przed tym budynkiem, lecz przed Bramą Bawarską (Bayertor), fragmentem dawnych umocnień miejskich.