Od kilku tygodni fotografuję naprzemiennie – raz aparatami cyfrowymi, raz analogowymi. Te drugie nadal są dla mnie wyzwaniem. Postanowiłem bowiem przejść przez cały proces samodzielnie: od nawinięcia filmu do kasetki, przez wywołanie, aż po skanowanie.

Nawijarka i pierwsze problemy

Zacząłem od przygotowania materiałów. Nawinąłem filmy ze szpuli 30-metrowej do kasetek – mam zarówno współczesne plastikowe, jak i starsze metalowe. Szybko okazało się, że moja nawijarka nie współpracuje z tymi drugimi. Prawdopodobnie będę musiał poszukać nawijarki firmy Watson.

Nad Odrą z filmem

Z przygotowanymi filmami wybrałem się na spacer nad Odrę. Pogoda była sprzyjająca – miękkie światło, spokojna przestrzeń. Fotografia analogowa wymusza uważność: nie ma miejsca na serię przypadkowych ujęć, każde zdjęcie jest decyzją, podjętą po zastanowieniu.

Skaner do lamusa?

Po wywołaniu filmów pojawiło się kolejne pytanie: jak je zeskanować? Dotychczasowe efekty pracy mojego skanera nie były satysfakcjonujące – szczególnie pod względem ostrości i detalu. Zainteresował mnie system VALOI 360 fińskiej firmy Valoi.

VALOI 360 – cyfrowe oko dla analogu

Zamiast klasycznego skanera system wykorzystuje aparat cyfrowy z obiektywem makro oraz przystawkę do prowadzenia filmu. System jest modułowy, obsługuje formaty aż do 120/220 i można go rozbudowywać o kolejne elementy.

Leica contra Leica

Do dyspozycji miałem dwa obiektywy – 60 mm i 100 mm, oba z systemu Leica R, podłączone przez przejściówkę do aparatu Leica M240. Efekty były obiecujące: lepsza kontrola nad obrazem i wyraźniejszy detal niż przy wcześniejszym skanowaniu. W najbliższych tygodniach planuję porównać rezultaty bardziej systematycznie.

Kurz i cierpliwość

Praca z negatywami zawsze wiąże się z problemem kurzu – okazało się jednak, że przy odrobinie ostrożności można go w dużym stopniu uniknąć, a jeśli się pojawi, wystarczy użyć gruszki fotograficznej.